.. The Story Of My Life... 

II Hello my love 

         Po ciężkiej nocy wylądowaliśmy w Londynie. Przechodząc Kamil przepuścił mnie i uśmiechnął się lekko. Nie chciałam szczerze rozmawiać z nim o pocałunku. To był taki jednorazowy wybryk i tyle. Właśnie odbieraliśmy kluczyki i szukaliśmy pokoju.

- 69 hmm fajny pokój macie- powiedział Tomek i klepnął Kels w dupę.

-Co  ty sobie wyobrażasz?! – zapytała zbulwersowana. Co ty myślisz, że jestem jakąś dziwką, którą można klepać po dupie. Może najlepiej chodźmy od razu do łóżka.

-Ok! Ja z Kels a Kamil z Jade.- Kamil zaczął cieszyć ryja.

- Chyba was popierdoliło. My idziemy na miasto.- powiedziałam.

- to my z wami -powiedział Kamil.

- nie ma takiej opcji. Na razie.-powiedziała Kels i pociągnęła mnie za rękę. –Kurwa jakie pizdy z nich.

- Na maxa.- Szłyśmy przez ulice Londynu szukając odpowiedniego miejsca do pogadania. Postanowiłyśmy przejechać się 2 piętrowym  czerwonym autobusem. Usiadłyśmy na przystanku obok dwóch przystojnych gości.

-AAAŁL!!!- krzyknęła Kels.

- Co się stało ?! –spytałam przerażona jej miną.

- Dupa mi się faja!

- Spokojnie. –powiedział jeden z gości. Mulat wydawał się całkiem miły.

- Co spokojnie ?! Skąd tu ten papieros?!- spytała oburzona.

- Wybacz, nie trafiłem. Może mogę ci to jakoś wynagrodzić ?

- Wiesz chyba już swoje zrobiłeś…

- Naprawdę przepraszam.- Co raz patrzyłam się na chłopka obok. Brunet nie mógł przestać się śmiać. Powiem szczerze, że ta cała sytuacja była komiczna. Autobus już przyjechał.

- gdzie jedziecie?- odezwał się seksownym chrypkim głosem wysoki lokowany brunet spoglądając na mnie ze słodkim uśmiechem.

- jeszcze nie wie… - po chwili przerwała mi Kels.

- a co was to obchodzi?!

- No już nie denerwuj się. Przepraszam to był wypadek.- powiedział mulat. Jestem Zayn a to Harry.- Zayn słodko uśmiechnął się do Kels po czym  ona chwilowo odpłynęła.

-Ja jestem Jade a to jest Kels.- powiedziałam.

Harry oblizał usta I zapytał :

- To może z nami pojedziecie ?

- A gdzie jedziecie ? – spytałam się z zainteresowaniem.

- Do studia.

- Jakiego studia? – spytała otrząśnięta Kels.

- muzycznego.- powiedział Zayn.

-gramy w zespole, a właściwie śpiewamy. Zayn potrafi grać na trójkącie, ale nie wiem czy to coś zmienia… - zaśmiał się Harry.

- Hah. Ok. Wydaje mi się, że mogłybyśmy z wami pojechać.- uśmiechnęłam się do chłopaka.

- Ok. To idziemy. Wsiedliśmy do wielkiego autobusu. Zostały tylko 2 miejsca wolne.

- Siadajcie.- powiedział Zayn.

- Niee, wy usiądźcie. My postoimy.- chłopcy usiedli. Dwa przystanki dalej wsiadły trzy wielkie grupy. Pewnie z jakiejś kolonii. Zrobił się wielki tłok.

-Chodźcie na kolana- powiedział Zayn , a Harry poklepał swoje nogi.

Kels bez żadnych przeszkód posłuchała się . Nie wiedziałam w sumie co robić. Tłok był tak wielki, że nie dało się stać.

Po chwili namysłu usiadłam na twarde, kościste nogi Harrego.

- zgrabne masz nóżki. – powiedziałam.

- ty też. – zaśmiał się loczek. Popatrzył się z uśmiecham w moje oczy i nagle pojazd gwałtownie zahamował, a Harry złapał mnie w talii i przycisnął do siebie.

- Wysiadamy! – krzyknął Zayn.- opuściliśmy busa i zaczęliśmy się rozglądać. Podeszliśmy kawałek. Zerkałam co raz na Harrego. Trzymał ręce w kieszeniach w spodniach i przez cały czas patrzył się w podłogę uśmiechając się.

 - To już tu. Schodziliśmy w dół po schodach i weszliśmy do wielkiej Sali z różnymi instrumentami, mikrofonami itp.

- No rzeczywiście jesteście w zespole. – powiedziała z szacunkiem w głosie Kels.

- A jak inaczej. – Spojrzał się głęboko w oczy Kels, co doprowadziło do widocznych rumieńców na jej policzkach.

Na wielkiej skórzanej kanapie siedzieli jeszcze trzy chłopcy.

- Jade, Kels To jest Liam , Niall i  Louis.

- Hej.-krzyknęli prawie równo.

- Cześć. – powiedziałyśmy.

-Chłopaki przyprowadziłyśmy Kels i Jade bo są fajne – wypalił Zayn.

- Skoro tak mówicie to okej. – powiedział radośnie Liam.

- Ok. to słuchajcie. Najpierw nagrywa Harry.- chłopak wstał i podszedł do mikrofonu. Prawie że muskał ustami mikrofon.

„ Written in these walls are the stories that I can’t explain

I leave my heart open but it stays right here empty for days”

-Ok było ok- powiedział Liam. Harry szybko usiadł obok mnie.

- Piękny masz głos.

- Bez przesady, ale dziękuję. A ty lubisz śpiewać?

- Lubię ale nie umiem. – zaśmiałam się.

- To jak wszyscy już wyjdą to sobie pośpiewamy.

- Nie wiem czy to dobry…

- Dobry. Jeśli chcesz. Nie będę cię zmuszał. Może chłopak na ciebie czeka.

- Nie mam chłopaka.

- Tym lepiej.

CDN